Chat with us, powered by LiveChat
Բաժանորդագրվել

Մուտք գործել

Կամ

Չի կարող լինել դատարկ!

Չի կարող լինել դատարկ!

Գաղտնաբառի վերականգնում

Գրանցվել

Կամ

Error message here!

Error message here!

Error message here!

Մոռացել ե՞ք գաղտնաբառը։ Մուտքագրեք ձեր էլ.հասցեն եւ դուք կստանաք նոր գաղտնաբառ։

Էլ. հասցեն գրանցված չէ։

Վերադառնալ

Close

100 տոկոսանոց զեղչ. ինչպե՞ս են անպատիժ խաբում սպառողին. «Իրական իրավունք»

ԲԱԺԱՆՈՐԴՆԵՐԸ ԽՐԱԽՈՒՍՈՒՄ ԵՆ ԽՈՍՔԻ ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՍՏԱՆՈՒՄ ՈՐԱԿ ՊԱՀԱՆՋԵԼՈՒ ԻՐԱՎՈՒՆՔ
Հետևե՛ք մեզ YouTube-ում

Եթե Ձեզ խոստանում են 100 տոկոս զեղչ կամ ինքնարժեքով ապրանք, ապա մի շտապեք ուրախանալ: Այստեղ մի բան այն չէ: Վկա վերջին հաղորդագրությունը, որ ԱԺ պատգամավոր Էդմոն Մարուքյանը ստացավ «Վեգա» խանութից: Զեղչի հետքերով` ուղիղ խանութ ու մեծ հիասթափություն՝ թե՛ խանութի մարկետինգային թիմի, թե՛ սպառող Էդմոն Մարուքյանի մոտ: Հարցը արդեն լիազոր մարմինների ուշադրության կենտրոնում է: Ինչպե՞ս և ինչու՞ են խաբում Ձեզ. «Իրական իրավունք» հաղորդաշարի հյուրը «Իրազեկ և պաշտպանված սպառող» հասարակական կազմակերպության նախագահ Բաբկեն Պիպոյանն է:

Հաղորդման սղագրություն

_Ողջույն  բոլորին: Եթերում «Իրական իրավունք» հաղորդաշարն է, և ձեզ հետ է ԱԺ պատգամավոր Էդմոն Մարուքյանը:  Այսօր մենք հյուր ունենք՝ «Իրազեկ և պաշտպանված սպառող» հասարակական կազմակերպության նախագահ Բաբկեն Պիպոյանը, որը շատ հայտնի է սպառողների պաշտպանության գործում ունեցած փորձով: Շնորհակալություն, պրն. Պիպոյան, որ ընդունեցիք մեր հրավերը:

_ Ես էլ եմ շնորհակալ հրավերի համար:

_ Պետք է խոսենք երեկվա միջադեպից, որի հետ կապված ես հայտարարություն տարածեցի, նաև տեղեկացնեմ ռադիոլսողներին, որ գրությունն արդեն պատրաստ է և վաղը առավոտյան կուղարկվի Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության հանձնաժողով, որպեսզի համապատասխան վարույթ հարուցվի. այդպիսի պահանջ ես ինքս դրել եմ: Պրն. Պիպոյան, խնդիրը Ձեզ ծանոթ է արդեն, ես տեսա, որ այդ թեմայով հարցազրույց եք տվել: Ես բազմիցս տարբեր խանութ-սրահներից ստացել եմ հաղորդագրություններ՝ 100 % զեղչ, 50 % զեղչ, ինքնարժեքով, և այլ առաջարկներ: Մեկը փորձեցի ստուգել. կիրակի օր էր, ժամանակ ունեի: Ռադիոլսողներին տեղեկացնելու համար շատ կարճ ասեմ՝ ինչ է եղել: «Վեգա» խանութների սրահից հեռախոսիս հաղորդագրություն էի ստացել, որ մինչև հունվարի 31-ը ամբողջ տեսականին վաճառքի է հանված ինքնարժեքով: Ես ներկայացա խանութ-սրահ, խնդրեցի ցույց տալ այդ ինքնարժեքով ապրանքները: Պետք է ասեմ մեր ռադիոլսողներին, որ ամեն ապրանքի վրա մորավորապես 10-15 հազար դրամ զեղչ էր, և ակնհայտ էր ինձ համար, որ դա ինքնարժեքով չէր, որովհետև ներմուծված ապրանքների համար ինքնարժեքը պետք է լինի Հայաստան արդեն ներկրված այն գինը՝ առանց ԱԱՀ-ի, սա էլ մեր օրենսդրական չափանիշներով ասեմ: Այս առումով շատ լուրջ խնդիր է, որ մարդիկ գովազդում են, որ ինքնարժեքով վաճառում են այդ ապրանքը, որի հետ կապված ես հաղորդագրություն տարածեցի սոցցանցերով, որ սա մեր սպառողներին խաբելու և սպառողների իրավունքները ոտնահարելու շատ լուրջ փորձ է: Քանի որ բազմաթիվ են նմանատիպ դեպքերը, և, եթե չեմ սխալվում, «Վեգա»-ն մի անգամ էլ նման խնդիր ունեցել է, մենք խնդրեցինք պրն. Պիպոյանին գալ մեզ հյուր և զրուցենք ոչ թե կոնկրետ այս դեպքի, այլ ընդհանուր իրավիճակի մասին, որ ունենք: Ձեր գնահատականը:

_ Ես շատ ուրախացա, երբ հաղորդագրությունը տեսա, որովհետև հատկապես հրապարակային բողոքների ժամանակ իրավական ձևակերպման տեսանկյունից ունենում ենք խնդիր, և ակնառու էր, որ գործ ունենք հենց իրավական տեսանկյունից ճիշտ ձևակերպված փաստաթղթի հետ: Ինչո՞ւ: Որովհետև անմեղության կանխավարկածի տեսանկյունից 2 %, կամ 1 % կամ 0.1 %  տեղ է թողնված: Եվ, ըստ էության, ոլորտներ կան, որտեղ հասարակական հատվածի վերահսկողությունը բավականին բարդ է: Ինչո՞ւ, որովհետև որևէ տնտեսվարող սուբյեկտ պարտավոր չէ տալ ֆինանսական փաստաթղթերի բացվածք՝ հասկանալու համար պայմանական այս 20 % զեղչը գործում է, թե չի գործում: Եվ այստեղ պետք է խստագույնս իրականացվի վերահսկողությունը պետական լիազոր մարմինների կողմից, տվյալ պարագայում՝ Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության հանձնաժողովի կողմից: Խնդիրը պետք է տարանջատենք երկու մասի. մեկ, գործող օրենսդրությունն արդյո՞ք մանևրելու տեղ թողնում է տնտեսվարող սուբյեկտներին, թե՞ չի թողնում, հետո պարզենք, թե այս գործող օրենսդրության շրջանակում որքանով է վերահսկվում ոլորտը, հետո նոր հասկանանք, թե արդյո՞ք օրենսդրությունը բավարար է վերահսկողություն իրականացնելու համար: Սկսենք վերահսկողությունից: Կան բանալի բառեր, որոնց պարագայում անմիջապես պետք է իրականացվի ուսումնասիրություն: Այդպիսիք են, օրինակ, ինքնարժեքով վաճառքը, լիկվիդացիոն գները, 100 % զեղչը:

_ 100 % զեղչը  ո՞րն է, այսինքն՝ անվաճար է:

_ Այսինքն՝ ձեռք եք բերել մեկը, մենք մյուսը տալիս ենք ձեզ նվեր, բայց սրա անունը դրել ենք 100 % զեղչ: Իրականում, երբ մենք գնում, բացվածքը տեսնում ենք, հասկանում ենք, որ մարկետինգային հնար և մոլորության տանող արտահայտություններն իրարից էականորեն տարբեր հասկացություններ են, անգամ՝ իրավաբանական ձևաչափով: Հիմա տեսեք, երբ պրոբլեմը, ըստ էության, մնում է վերահսկողությունից դուրս, տնտեսվարողները զգում են մաքսիմալ ազատություն: Ազատություն զգալու պարագայում խնդիրները երբեք ինքնակարգավորման չեն գնում, ավելին, օր-օրի էլ ավելի է խորանում առկա պրոբլեմը: Հիմա եթե մենք քննարկենք երեկվա դեպքը, հետո հետ գնանք, ես ուրախ եմ, որ դուք պատրաստվում եք գրավոր դիմում ներկայացնել ՏՄՊՊ, բայց մամուլում բազմաթիվ հրապարակումներ արդեն իսկ կան, ինչը լրիվ բավարար հիմք էր, որ վարույթ սկսած լինեին, ավելին, հանրությանը տեղեկացրած լինեին այդ մասին, և հասարակությունը իմանար, որ առաջիկա 3, 5, 7 օրերի ընթացքում կարող է սպասել առաջին արդյունքներին: Երբ այս ոլորտը,  նման կարևոր պրոբլեմները մնում են ուշադրությունից դուրս, այս դեպքում սպառողի իրավունքն իրականում կրկնակի է ոտնահարվում, որովհետև արդեն իսկ կամայական հայտարարված զեղչի նկատմամբ ձևավորվում է խոր անվստահություն:

_ Այսինքն՝ նկատի ունեք, որ մյուս սրահները, մյուս ընկերությունները, որ հայտարարում են, չենք վստահում:

_ Դուք ասացիք՝ չհավատալով գնացի ստուգեմ: Այսինքն՝ ոչ թե մենք գնում ենք, զգում ենք մեզ խաբված, մենք արդեն սպասում ենք, որ մեզ պետք է խաբեն: Այսինքն՝ այնքան չկա վերահսկողություն, այնքան է ընդհանուր ոլորտը մնացել վերահսկողությունից դուրս...

_ Որ դրանից տուժում են նաև ազնիվ, արդար աշխատողները:

_ Իհարկե, այսինքն՝ մարդն արդեն իրական զեղչ է հայտարարում, և այդ իրական զեղչի հետևից էլ գնացող չկա, որովհետև վստահություն չկա: Հիմա արդեն գանք օրենքի չկարգավորվող հատվածին, որը գերարագ տեմպերով պետք է կարգավորել, այն դեպքում, երբ մենք երկու տարի է՝ այս պրոբլեմը բարձրացնում ենք, թե որ դեպքում տնտեսվարողն ընդհանրապես զեղչ սահմանելու իրավունք ունի: Տեսեք՝ գործող ինչ պրակտիկա կա, որը ևս հնարք է. Եվրոպայում գործեցին, տնտեսվարողներն օգտվում էին այս քայլերից, բայց պետությունը հասկացավ, որ նման քայլեր են անում և շատ արագ, օրենսդրական փոփոխություններով ի վերջո պաշտպանեց սպառողի իրավունքը:

_ Օրենսդրության մեջ մենք հիմա ունե՞նք այդ բացը:

_  Իհարկե ունենք այդ բացը: Տեսեք՝ ինչի մասին է խոսքը. երկու տնտեսվարող ձեռք են բերում միևնույն հագուստը կամ կոշիկը՝ պայմանական, որի շուկայական իրատեսական գինը վաճառքի համար պետք է լինի 20-25.000 դրամ: Տնտեսվարողներից մեկը վաճառում է այս ապրանքը 20.000 դրամով, մյուսը վաճառում է 100.000 դրամը զեղչած 75 %-ով՝ 25.000 դրամով. ամբողջությամբ նույն կոշիկն է: Մարդը գնում է, ասում է՝ լավ, 75 % զեղչված ապրանքը կգնեմ, 5.000 դրամ էլ իրական գնից ավել է վճարում, բայց ներշնչում է, որ ձեռք է բերել 75 % զեղչված ապրանք: Հիմա ո՞ր դեպքում տնտեսվարողն իրավունք ունիսահմանել, պայմանական,  75 % զեղչ. եթե այս ապրանքը վաճառվել է ֆիքսված գնով ավելի քան երեք ամիս:

_ Մենք ունե՞նք նման կարգավորում, թե՝ ոչ:

_  Ոչ, չունենք, այ հենց դրա մասին է խոսքը: Այսինքն՝ ով ինչ հնարք ուզենա, կարող է գործադրել:

_ Իսկ ո՞ր օրենքում է պետք  կատարել այդ կարգավորումները:

_ Տարբեր օրենքներով կարելի է կարգավորել. հաշվառման և հաշվանցման կարգերը կարելի է վերանայել, թե՛ հարկայինով կարելի է փոխել, թե՛ տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին օրենքով, թե՛ գովազդի մասին օրենքով, այսինքն՝ կարևորը կամք ունենալն է, ցանկություն ունենալը՝ ոլորտը կարգավորման տանելու:

_ Մենք անպայման Ձեր կազմակերպության հետ, կարծում եմ, կկարողանանք շարունակել մեր համագործակցությունը, և նման նախաձեռնությամբ հանդես գալ:  

_ Իրականում քանի դեռ մենք այս խնդիրը չենք լուծել, (իրական զեղչային ճկուն համակարգեր, և գիտենք՝ ժամանակակից մարկետոլոգներն ինչ հնարքների են տիրապետում),  սպառողին պաշտպանել հնարավոր չէ, եթե զեղչերը չկանխարգելենք: Դրան գումարած՝ պետական մարմինների կողմից պետք է ունենալ խիստ վերահսկողություն, որ խնդիրները գնան ինքնակարգավորման: Այս մասով անբարեխիղճ մրցակցության կամ մոլորեցնելու տիրույթում չկա որևէ մարմին, բայց, օրինակ, ոչ պարենային ապրանքների որակը, անվտանգությունը մեր երկրում չի ստուգվում: Ունենք շուկայի վերահսկողության պետական տեսչություն, որը տեսչական բարեփոխումների շրջանակում 3 ամիս չէր գործում, 3 ամիս ոլորտը մնաց առանց վերահսկողության, և միայն օրեր առաջ նշանակեցին տեսչության պետին: Ամանորից առաջ պայթուցիկ նյութերի, փափուկ խաղալիքների շուկայում ինչեր ասես՝ չեն վաճառվել, որովհետև տարիներ շարունակ չի վերահսկվել:

_ Այսինքն՝ այդ մարմինը մինչև այդ այնքան լավ չի գործել, որ 3 ամիս չգործելու դեպքում ոչ ոք չի հասկացել, այսինքն՝ այդ ոլորոտում ինչ-որ բան չեն էլ արել:

_ Խնդիրը հետևյալն է. տեսչական մարմինների անկախության սկզբունք կա, որ մեր երկրում չի պահվում: Եթե վերցնենք զարգացած երկրների մոդելը, որևէ պետություն, պետական օղակներ չեն ցանկանում բոլոր գործառույթները վերցնել իրենց վրա, որովհետև հասկանում են՝ եթե բոլոր գործառույթներն իրենց տան, պատասխանատվությունն իրենց վրա է ընկնում: Դրա համար ի՞նչ են անում զարգացած երկրները. բաժանում են ըստ պատասխանատվության և ըստ գործառույթների, այսինքն՝ պետությունն իր վրա վերցնում է գործառույթի այսքան հատվածը և պատասխանատվության 33 տոկոսը, պատասխանատվության ևս  33 տոկոս տալիս է տնտեսվարող սուբյեկտին, 33 տոկոս տալիս է հանրային վերահսկողությանը՝ հասարակական կազմակերպություններ, ԶԼՄ ներկայացուցիչներ, մեդիա դաշտ և այլն: Բայց խնդիրների դեպքում պատասխանատու է երեք օղակ: Մեր երկրում պետությունը ցանկանում է բոլոր գործառույթները վերցնել իր վրա, բայց հենց հերթը հասնում է պատասխանատվությանը, ասում է՝ ինչո՞ւ եք ուզում միայն մենք պատասխան տանք:

_ Հիմա ներկայացրեք, պրն. Պիպոյան, անվտանգության ութ չափանիշները, ինչ-որ կենվենսիայո՞վ են սահմանված:

_ Առաջին անգամ ԱՄՆ-ում դեռևս 1950-ական թվականներից կոնվենցիայով սահմանվել են սպառողի ութ հիմնարար իրավունքները. սպառողն ունի անվտանգության իրավունք, առողջ շրջակա միջավայրի, նվազագույն կարիքների, վնասի փոխհատուցման, տեղեկացված լինելու, լսելի լինելու, այս ոլորտներում կրթություն ստանալու իրավունք. հասարակական հատվածին մեր երկրում որևէ լծակ, գործառույթ (եթե լծակը չկա, գործառույթն էլ չի կարող լինել) չի տրված:

_ Այսինքն, որպես պետություն մենք չենք պատվիրակում որևէ բան հասարակական կարծիք: Իսկ որ ասում են՝ դա անկախ մարմին է, մենք առանձնացրել ենք:

_ Եթե անկախ մարմին է, բայց եթե անկախ է (իրականում այդ անկախն էլ չկա): Իրականում տեսեք՝ ինչ է տեղի ունենում. հասարակակն հատվածը կարող է ապահովել բացառապես սպառողի լսելի լինելու և տեղեկացված լինելու իրավունքները, այն էլ՝ ոչ պետության հաշվին:

_ Օրինակ` ես չեմ հիշում, թե ՏՄՊՊ-ն երբ է վերջին անգամ ինչ-որ խնդրի հետ կապված հայտարարությամբ հանդես եկել:

_ Այ հենց դրա մասին էի ասում. կան բանալի բառեր, որոնց օգտագործումից հետո անմիջապես պետք է սկսվի մոնիթորինգ:

_ Այսինքն՝ նորից գալիս ենք այն փորձին, որ մեր մարմինները ռեակտիվ են գործում, եթե կա ինչ-որ դեպք, դրա հետ կապված հասարակական պահանջ, ԶԼՄ-ներում հրապարակումներ, այդ դեպքում կարող է սայլը տեղից շարժվել: Իրենք իրենց նախաձեռնությամբ ոչինչ չեն անում:

_ Այն, որ իրենք իրենց նախաձեռնությամբ ոչինչ չեն անում, դա արդեն հարցի մի կողմն է: Ես էլի դժգոհ չէի լինի, եթե ռեակտիվության նվազագույն ֆոնը պահվեր: Այսինքն՝ այն, որ գովազդը մեկ ամիս շարունակ հնչել է, ու պետական մարմինը հասկանալու համար մոնիթորինգ չի արել, ոչ թե արդարացնում եմ, այլ ենթադրենք՝ հանդուրժելի պրոցես է, բայց այն, որ երկու օր շարունակ համացանցից մինչև էլէկտրոնային պարբերականներ բոլորը քննարկում են թեմա, որի շուրջ պետական մարմինն անգամ այդ աղմուկից հետո լիարժեք մեկնաբանություն չի անում, այ սա արդեն անհանդուրժելի պրոցես է: Այսինքն՝ մենք ռեակտիվության նվազագույն մակարդակից էլ ենք իջել:

_ Սպասում են՝ պատգամավորը պաշտոնապես դիմի:

_ Պաշտոնապես դիմելու կարիք չկար, որովհետև, ի վերջո, կա հասարակական հատվածի նվազագույն տեղեկացվածության ֆոնն ապահովելու խնդիր: Գոնե ասեք, որ վարույթ չենք հարուցելու, գոնե ասեք՝ անպայման կուսումնասիրենք, գոնե ասեք, որ խնդիրը ձեր տիրույթում է, ձեզ հետաքրքրում է:

_ Որպես ոլորտի մասնագետ՝ կարո՞ղ ենք ասել, որ մեր օրենսդրությունում կան բացեր, դրա համար էլ այսպիսի վիճակ է: Այսինքն՝ տնտեսվարողը կարո՞ղ է արդարանալ,  ասել, որ դուք չունեք իրավակարգավորումներ առ այն, թե երբ է պետք 75 տոկոս զեղչ անել և այլն, դրա համար մենք այսպես ենք վարվել:

_ Հենց դրա մասին էի խոսում ի սկզբանե: Կան ոլորտներ, այդ թվում՝ զեղչային համակարգում,  կան այնպիսի պրոբլոմներ, որտեղ օրենքը լիարժեք չի կարգավորում և, ըստ էության, սպատողի շահը դեռևս իրավունք չի դարձել: Մենք հասկանում ենք, որ ոտնահարվում է սպառողի շահը, բայց դա ոչ մի կերպ, համենայն դեպս՝ այսօր, իրավունք չէ:

_ Այդ պարագայում  ՏՄՊՊ-ն ի՞նչ իրավունք ունի:

_  Եթե սահմանված չեն իրավական նորմերն ու չափորոշիչները, որևէ անելիք չունի: Բայց կան դեպքեր, մասնավորապես այս դեպքը, սահմանված է իրավական ամբողջ դաշտը, տրված է պետական լիազոր մարմնին...

_ Մի փոքր կպարզաբանե՞ք՝ այս դեպքում ի՞նչ պետք է լինի:

_ Իհարկե, անբարեխիղճ մրցակցության գործոն կա. եթե սպառողին տեղեկատվությունը մոլորեցնող բնույթի է, ապա Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին ՀՀ օրենքի 10-րդ հոդվածի համաձայն դա հանդիսանում է անբարեխիղճ մրցակցություն:

_ Միանշանակ մոլորեցնող է:

_ Հիմա խնդիրը հետևյալն է. իրականում կա 10.000 դրամ շեղում, ինձ համար ևս իսկապես խիստ կասկածելի ցուցանիշ է ինքնարժեքին մոտ լինելու համար: Ես բնական միշտ այդ օրինակը բերում եմ հյութերի վրա, ընդ որում, ոչ միայն ռուսական, ոչ միայն ԵՏՄ, այլ՝ եվրոպական երկրներից բերված: Վերցնում ենք եվրոպական արտադրության բնական հյութը, տեսնում ենք, որ վրան գրված է՝ 100 տոկոս բնական, հետո կարդում ենք, մեջը կա շաքար, ջուր, և այլն: Պարզվում է՝ մեզ թվացել էր, թե 100 տոկոսանոց բնականը դա բնական քամած հյութն է, դա մեր խնդիրն էր, որովհետև իրականում 100 տոկոս բնական ասելով՝ բնական բաղադրիչներն են նկատի ունեցել:

_ Իսկ այն սպիտակ, մանր տառերով հայերեն գրվա՞ծը:

_ Տառաչափի հետ կապված կան սահմանված չափորոշիչներ, որ չպետք է լինի փոքր, քան՝ այսքանը, պետք է անպայման լինի ընթեռնելի: Իրականում սահմանված նվազագույն չափը թվում է, թե շատերին չի բավարարելու, բայց իրականում սպառողի շահը քննարկելուց առաջ պետք է պետությունը, ըստ էության, ամբողջականության մեջ դիտարկել, որպեսզի անհատական մոտեցումը պետական շահերի հետ որոշակի բախում չունենա: Իսկ պետական շահի մեջ (ազգային անվտանգության տեսանկյունից նայենք) նաև տնտեսական անվտանգություն է, այսինքն՝ այնպես չէ, որ տնտեսվարողներին պետք է մաքսիմալ բեռի և լծի տակ դնենք: Այսինքն՝ եթե վերցնենք հայտնի բրենդերի շոկոլադները (անուններ չտամ), որոնց մակնշմանը մենք ուղղակի չենք էլ հետևում, որովհետև արդեն իսկ հայտնի բրենդեր են, նրանց տառաչափերն էլ ավելի փոքր են, բայց որովհետև նա մեզ համար արդեն վստահելի է, մենք ուշադրություն չենք դարձնում, բայց մեկ այլ արտադրանքին դարձնում ենք: Այսինքն՝ եթե պահպանված են սահմանված նորմերը, ապա, ներողություն, տեսողական խնդիր ունեցողի կամ չունեցողի համար որքան էլ մեծ լինի՝ փոքր է, որովհետև չի կարողանում կարդալ: Այդուհանդերձ կան սահմանված չափորոշիչներ՝ լինի ընթեռնելի, հայերեն, չլինի փոքր, քան 0.03-ը, այսինքն՝ եթե նորման պահված է, մեկի համար անհարմարությունը կարելի է չդիտարկել որպես որոշակի խնդիր: Բայց իրականում մեծագույն պրոբլեմն այսօր հետևյալն է. պետական վերահսկողություն ասվածը դարձել է պետական աջակցության մեխանիզմներ:

_ Այսինքն՝ մենք ունենք ինչ-որ մարմիններ, որոնք տպավորություն են ստեղծում, իմիտացիա են անեն, որ կա նման բան, իրականացվում է տնտեսական մրցակցության պաշտպանություն, պայքար անբարեխիղճ տնտեսվարողների դեմ, բայց իրականում այդպես չէ:

_ Իրականում, առնվազն ոչ ամբողջական ռեսուրսով: Ասում են, որ մարդկային ռեսուրսներ չունեն՝ ունեն ընդամենը 30, 40 մարդ, կամ մարմիններ կան, որ ասում են՝ ունեն ընդամենը 300 մարդ՝ չհասկանալով, որ այդ 300 մարդը մի ամբողջ նախարարության աշխատակազմ է, դա շատ քիչ է իրենց համար:

_ Ի վերջո 21-րդ դարն է, 300 մարդով կարելի է մի ամբողջ պետություն կառավարել, ոչ թե ասել, որ 300 մարդ ունենք, բան չենք կարող անել: Եվ վերջին հարցը. տեսչական այս բարեփոխումները կտանե՞ն ապակենտրոնացման, թե՝ ընդհակառակը: Օրինակ՝ ինձ մոտ տպավորություն է ստեղծվել, որ դա տանում է կենտրոնացման, որովհետև փորձ է արվում տարբեր նախարարություններից տեսչությունները հանել և կենտրոնացնել մի տեղ:

_ Սկսենք գործերից. տեսչական բարեփոխումների սկիզբ և շարունակություն: Տեսչական բարեփոխումների սկիզբը եղավ Սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությունը, որ, ի վերջո, մնաց Գյուղատնտեսական նախարարության կազմում, բայց դա թերևս այն ալիքը չէր: Համար 1 ալիքը, այսպես ասած, դա հենց Շուկայի վերահսկողության պետական տեսչությունն էր, որի մասին քիչ առաջ խոսում էինք: Իրատեսական որևէ փոփոխություն տեղի չունեցավ, բացի այն հանգամանքից, որ տեսչության պետը քաղծառայողից դարձավ հայեցողական պաշտոն:

_ Եվ բացի այն, որ աշխատանքային իրավունքների վերահսկողության հետ կապված տեսչությունը լուծարվեց: Հիմա չունենք նման մարմին:

_ Ունենք, նա էլ միացավ առողջապահականին

_ Բայց գիտեք, չէ՞, որ նրանք ասում են՝ մենք աշխատանքային իրավունքների հետ կապված լիազորություն չունենք:

_ Հենց դրա մասին եմ խոսում. վերցնել եվրոպական ինչ-որ երկրի փորձ, ու առանց տեղայնացնելու որպես համակարգ, թեև որևէ երկրի փորձ էլ վերցրած չէ, ուղղակի ծաղկաքաղ է արված, ամեն տեղից մի թեթև բան վերցրած է: Ես միշտ կարծել եմ, որ բարեփոխման համար կամք է պետք, միշտ չէ, որ բարեփոխումն ընդունվելու է միանշանակ, ցավոտ բարեփոխում է լինում: Ես բարեփոխումներին երբեք դեմ չեմ, ավելին, միշտ ասել եմ, որ պատրաստ ենք կամայական, իրական բարեփոխման կողքին կանգնել: Ես ուղղակի ուզում եմ նշել մեր իրականությունից վերցված մի հրաշք բարեփոխման մասին. տեսչական բարեփոխումների արդյունքում, որպեսզի տնտեսվարողների բեռը թեթևացնեին, մանկապարտեզներում տարբեր մարմիններ առանձնացվեցին: Այն  ժամանակ ստուգում էր մեկ մարմին: Հիմա սնունդը ստուգում է մի մարմին, խաղալիքի անվտանգությունը՝ մեկ այլ մարմին, աշխատակիցների հիգիենիկ վիճակը՝ երրորդ մարմինը. այսպես բեռը թեթևացրինք, որպեսզի հեշտ լինի: Մենք մի մարմինը սարքեցինք 4 մարմին, ավելին ասեմ, սննդամթերքի անվտանգության ոլորտը բժիշկներից զրկեցինք. հրաշք բարեփոխումներ ենք իրականացնում:

_ Ես պետք է ասեմ, որ նման բարեփոխումների տակ, բնականաբար, քաղաքական հստակ նպատակներ են դրվում՝ հնարավորություն և իշխանություն կենտրոնացնելով տարբեր տեղերում:

Մեր ժամանակը սպառվեց: Շատ շնորհակալություն, պրն. Պիպոյան: Այսօր մեր հյուրն էր «Իրազեկ և պաշտպանված սպառող» հասարակական կազմակերպության նախագահ Բաբկեն Պիպոյանը, և մենք զրուցում էինք սպառողների իրավունքների խախտումների և դրանց պաշտպանության մեխանիզմների մասին: Իսկ ես տեղեկացնեմ, որ վաղը պաշտոնապես կդիմեմ ՏՄՊՊ-ին, որպեսզի իմ կողմից բարձրացված հարցի մասով վարույթ հարուցվի «Վեգա» առևտրային խանութների ցանցի հետ կապված: Եվ տեսնենք, թե ինչ ընթացք կունենա, բնականաբար, կրկին կանդրադառնանք: Շնորհակալություն: Եթերում «Իրական իրավունք» հաղորդաշարն էր և ձեզ հետ էր ԱԺ պատգամավոր Էդմոն Մարուքյանը:

 

 

 

Բեռնեք Հայկական Լրատվական Ռադիոյի հավելվածները այստեղ՝




website by Sargssyan