Chat with us, powered by LiveChat
Բաժանորդագրվել

Մուտք գործել

Կամ

Չի կարող լինել դատարկ!

Չի կարող լինել դատարկ!

Գաղտնաբառի վերականգնում

Գրանցվել

Կամ

Error message here!

Error message here!

Error message here!

Մոռացել ե՞ք գաղտնաբառը։ Մուտքագրեք ձեր էլ.հասցեն եւ դուք կստանաք նոր գաղտնաբառ։

Էլ. հասցեն գրանցված չէ։

Վերադառնալ

Close

Կյանքն առանց ուժի պետական մենաշնորհի. «Թարմ ուղեղով» Գևորգ Յազճյանի հետ

Ամբողջական տարբերակը հասանելի է Բաժանորդներին
Հետևե՛ք մեզ YouTube-ում

Մեր երկրի հետագա ճակատագրի վերաբերյալ քննարկումներում որպես օրինակ ավանդաբար հնչող «Սինգապուր-Կորեա-Իռլանդիա…» շարքին ավելացնեքն ևս մեկը: Լիբանանի սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների ամենամակերեսային ուսումնասիրությունն անգամ հաճելիորեն կզարմացնի ձեզ: Հայաստանից տարածքով 4 անգամ փոքր, բնակչությամբ մի քիչ ավելի մեծ, միջինը տասնամյակը մեկ ռազմադաշտի վերածվող, հումքային ռեսուրսներ չունեցող, տեխնոլոգիական հրաշքներ աշխարհին չառաջարկած այդ երկրում մեկ շնչին ընկնող համախառն ներքին արդյունքը մեր ցուցանիշները շուրջ 3 անգամ գերազանցելով մոտենում է ասենք Լեհաստանի և Խորվաթիայի պես երկրների ցուցանիշներին: Պատճառը խաղի կանոններն են, որ, լավ կամ վատ, հարաբերականորեն հավասար են բոլորի համար: «Չինովնիկական բեսպրեդել» ու մենաշնորհներ այնտեղ գրեթե չկան, այն պարզ պատճառով, որ Լիբանանում բոլորը զինված են: Այս փաստը, որ սովորաբար իբրև այդ պետության թույլ կողմ է մեկնաբանվում (ու անխոս դա այդպես է), անսպասելի դրական ազդեցություն է թողել տնտեսության ու մարդկանց կյանիք վրա: Կուզեինք, որ այս հաղորդումն ընկալվեր ոչ թե իբրև հաղորդում զինված բնակչության մասին, այլ խաղի հավասար կանոնների:

Բեռնեք Հայկական Լրատվական Ռադիոյի հավելվածները այստեղ՝




website by Sargssyan